༢༥
༢༥
དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་སྙུགས་སུ་བསྲིངས་པ་ན་སྒོམ་པ་ཀློང་དུ་ཕེབས་ནས། བྱ་རྒྱུ་དམ་པའི་ཆོས་ལས་མེད་ཅིང་དམ་པའི་ཆོས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེ་དང་བྱིན་རླབས་ཞུགས་ནས་ཚེ་འདིའི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུང་བ་རྣམས་ཞི་ནས་ལུས་སེམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་དང་མཛད་ཕྲིན། རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་མོས་པ་དང་བརྩོན་པ་དང་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་ལས་རུང་དུ་གྱུར་པ་ལ་དགའ་བ་དང་སྤྲོ་བའི་ཉམས་བཙན་ཐབས་སུ་སྐྱེས་ནས། དགེ་སྦྱོར་དེ་ཉིད་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་འགྲོ་བས། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དྲིན་དྲན་ཆེས་པས་མོས་པ་རང་དབང་མི་འདུས་པར། ལུས་ཀྱི་སྤྱི་འགྲེང་མཆོང་རྒྱུག་རྡེབ་འཕགས། ངག་གི་ཀུ་ཅོ་སོགས་གླབ་ཅོལ་མི་བྱ་བ་མེད་པར་འབྱུང་ཞིང༌། ཡིད་ལའང་རང་གི་སྒོ་གསུམ་ལྟོས་མེད་དུ་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་ཤ་དང་ཁྲག་དང་དབང་པོ་དང་དོན་སྙིང་རྣམས་ཀྱང་མཎྜལ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཚུལ་དུ་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་འབུལ་བར་བྱ་སྙམ་པའི་བློ་རྒོད་དྲག་པོ་སྐྱེ་བས། དུས་དེར་ལུས་ངག་གི་ཉམས་སོགས་རང་གཞན་གྱི་ལུས་སེམས་ལ་ཟུག་རྔུ་དང་གནོད་པ་སྐྱེ་བའི་རིགས་མ་གཏོགས་ལུས་ངག་དགའ་སྤྲོའི་ཉམས་ཐམས་ཅད་བྱུང་རྒྱལ་དུ་སྐྱོང་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་དང་མྱ་ངན་གྱི་ཉམས་དང༌། ཡིད་ཉམས་ལའང་ཡིད་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་མཁའ་མཉམ་གྱི་བདག་གཞན་གྱི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་སྒོ་གསུམ་དགེ་རྩ་དང་བཅས་པ་བློས་བསླང་ནས་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལས་དངོས་སུ་ལུས་ལ་རྨ་འབྱིན་པ་སོགས་ཀྱི་མཆོད་པའི་བསམ་སྦྱོར་སྤངས་ནས། མོས་གུས་སོགས་དགེ་བའི་ཉམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོར་ལ་ཆེས་ཆེར་བརྩོན་པར་བྱའོ།

25
这样长期精进修持之时，禅修趋入境界，除了修习正法以外别无可做，由于修习正法，上师和三宝的加持悲悯注入，今世八世间法的分别念之苦，以及由此产生的贪等烦恼之苦得以平息，身心中生起上师三宝的功德、事业和传记的随学欲乐、精进、智慧和方便，使身心极为调顺，生起强烈的喜乐之相，这种善修持日夜循环不断，由于强烈忆念上师三宝的恩德，信心不受自主控制，身体会不自觉地伸展、跳跃、奔跑、拍打、跃起，语言会不自主地呼喊等杂乱无章，意念中也会生起强烈的想法，想要不顾自身，为了供养上师三宝，将自己的肉、血、器官和心脏等如同曼达拉和鲜花般立即供养。在此时，除了会对自他身心造成伤害和危害的那些身语之相外，应随意保持所有身语的喜乐之相，对于痛苦和悲伤的感受，以及意识的感受，则应观想意识所幻化的等同虚空的自他身体、受用、三门和善根，献给上师三宝，而不要实际上在身体上造成伤口等的供养意行，应以这样的信敬等善法之相更加精进于善修持。


 །
༢༥

25
。
（这是藏文中的句号/顿号，在文本中单独出现，表示段落或句子的结束。）


